در چشم باد، لاله فقط پرپرش خوش است
خورشید روز واقعه خاکسترش خوش است
***
از باغ ها شنیده ام این را که عطر یاس
گاهی نه پشت پنجره، لای درش خوش است
***
دریا همیشه حاصل امواج کوچک است
یعنی علی به بودن ِ با اصغرش خوش است
***
در راه عشق دل نه که ما سر سپرده ایم
حتی حسین پیش خدا بی سرش خوش است
***
جایی که آب همسفر ماه می شود
دل ها به آب نه که به آ ب آورش خوش است
***
جایی که پیش مرگ پدر می شود پسر
اولاد هم نبیره ی پیغمبرش خوش است
***
عالم شبیه آن لب و دندان ندیده است
لبخند هم میانه ی تشت زرش خوش است
***
از خون سرخ اوست که تاریخ زنده است
این شاهنامه نیست ولی آخرش خوش است:
***
اندوه بی شمار ِ پسر را گریستن
بر شانه های مرتعش ِ مادرش....
***
از ماه های سال "محرم" که محشر است
از روزهای سال ولی "محشر"ش خوش است!
برچسب: در چشم باد لاله فقط پرپرش خوش است,
نویسنده: بنیامین صفری