گفت با طعنه منبری به چنار

می گویند منبر را از چوب درخت گردو می سازند چون که چوب آن بسیار محکم است و البته سایه و میوه خوبی هم دارد. اما درخت چنار میوه ندارد، سایه آنچنانی هم ندارد و از آن چوبه دار می سازند. استاد شهریار ویژگی این دو درخت را در شعر خود این چنین سروده است:

گفت با طعنه منبری به چنار

سرفرازی چه می کنی؟ بی بار

نه مگر ننگ هر درختی تو؟

کز شما ساختند چوبه دار

پس بر آشفت آن درخت دلیر

رو به منبر چنین نمود اخطار

گفت گر منبر تو فایده داشت

کـار مردم نمی کشید به دار