چون باد می روی و به خاکم فکنده ای آری برو که خانه ز بنیاد کنده ای حسن و هنر به هیچ، ز عشق بهشتی ام شرمی نیامدت که ز چشمم فکنده ای؟ اشکم دود به دامن و چون شمع صبحدم مرگم به لب نهاده غم آلود خنده ای بخت از منت گرفت و دلم آنچنان گریست کز دست کودکی بربایی پرنده ای بگذشتی و ز خرمن دل شعله سر کشید آنگه شن...

دلی که پیش تو ره یافت باز پس نرود هوا گرفته ی عشق از پِیِ هوس نرود به بوی زلف تو دم می زنم در این شب تار وگرنه چون سحرم بی تو یک نفس نرود چنان به داغ غمت خو گرفته مرغ دلم که یاد باغ بهشتش در این قفس نرود نثار آه سحر می کنم سرشک نیاز که دامن تو ام ای گل ز دسترس نرود دلا بسوز و به جان برفروز آتش عشق ک...

امشب به قصه ی دل من گوش می کنی فردا مرا چو قصه فراموش می کنی این دُر همیشه در صدف روزگار نیست می گویمت ولی تو کجا گوش می کنی دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت ای ماه با که دست در آغوش می کنی در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست هشیار و مست را همه مدهوش می کنی مِی جوش می زند به دل خم بیا ببین یادی اگر ز خون...

من گفته بودم عاشقم، اما فراموشش کن ای دوست! از عشق اگر یک شعله در من مانده خاموشش کن ای دوست نشنیده گیر آری اگر از عشق، حرفی با تو گفتم مُرد آن عروس آرزوها پنبه در گوشش کن ای دوست من تا سراب عاشقی صد بار از این دریا گذشتم چون موج از این افسانه بگذر، ترک آغوشش کن ای دوست می خواستم با عشق فرداهای روشن...

عجيب حالم از اين زندگی به هم خورده ا ست هميشه روزنه هايش برايم افسرده است عفونت دهن آسمان و گند زمين تمام پنجره ها را يكي يكي خورده است همه شب از دمل ماه چرك مي تابد و دست هاي خيابان شهر پژمرده است فرار مي كنم از هر چه بود و هر چه هست كه مرده شور مرام زمانه را برده است به تو چطور بگويم به زندگي خوش ...

گفتمش بی تو چه می باید کرد؟ عکس رخساره ی ماهش را داد گفتمش همدم شب هایم کو تاری از زلف سیاهش را داد وقت رفتن همه را می بوسید به من از دور نگاهش را داد یادگاری به همه داد و به من انتظار سر راهش را داد... سلمان هراتی تک درخت

در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی کُند کسی به کوچه سار شب در سحر نمی زند نشسته ام در انتظار این غبار بی سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی زند گذرگهی است پر ستم که اندر او به غیر غم یکی صلای آشنا به رهگذر نمی زند دل خراب من دگر خراب ...

بی لشگریم؛ حوصله ی شرح قصه نیست فرمانبریم؛ حوصله ی شرح قصه نیست با پرچم سفید به پیکار می رویم ما کمتریم، حوصله ی شرح قصه نیست فریاد می زنند؛ ببینید و بشنوید کور و کر یم! حوصله ی شرح قصه نیست تکرار نقش کهنه ی خود در لباس نو بازیگریم! حوصله ی شرح قصه نیست آیینه ها به دیدن هم خو گرفته اند یکدیگریم! حوص...

فریاد که از عمر جهان هر نفسی رفت دیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفت شادی مکن از زادن و شیون مکن از مرگ زین گونه بسی آمد و زین گونه بسی رفت آن طفل که چون پیر ازین قافله درماند وان پیر که چون طفل به بانگ جرسی رفت از پیش و پس قافله ی عمر میندیش گه پیشروی پی شد و گه بازپسی رفت ما همچو خسی بر سر دریای وجودیم...

حسین (ع) این روزها غم تو مرا می کشد حسین شب های ماتم تو مرا می کشد حسین *** تا آن دمی که منتقم تو نیامده است سرخی پرچم تو مرا می کشد حسین *** از لحظه ی ورودیه تا آخرین وداع هر شب، محرّم تو مرا می کشد حسین *** هنگام پر کشیدن یاران یکی یکی اشک دمادم تو مرا می کشد حسین *** داغ علی اصغر و عباس و اکبرت غ...

در چشم باد، لاله فقط پرپرش خوش است خورشید روز واقعه خاکسترش خوش است *** از باغ ها شنیده ام این را که عطر یاس گاهی نه پشت پنجره، لای درش خوش است *** دریا همیشه حاصل امواج کوچک است یعنی علی به بودن ِ با اصغرش خوش است *** در راه عشق دل نه که ما سر سپرده ایم حتی حسین پیش خدا بی سرش خوش است *** جایی که آ...

روی دستش، پسرش رفت، ولی قولش نه نیزه ها تا جگرش رفت، ولی قولش نه این چه خورشیدِ غریبی ست که با حالِ نزار، پای نعشِ قمرش رفت، ولی قولش نه باغبانی ست عجب! آن که در آن دشتِ بلا، به خزانی ثمرش رفت ، ولی قولش نه شیر مردی که در آن واقعه هفتاد و دو بار، دستِ غم بر کمرش رفت، ولی قولش نه جان من برخیِ " آن مر...

آن کشته که بردند به یغما کفنش را تیر از پی تیر آمد و پوشاند تنش را خون از مژه می ریخت به تشییع غریبش آن نیزه که می برد سر بی بدنش را پیراهنی از نیزه و شمشیر به تن کرد با خار عوض کرد گل پیرهنش را زیباتر از این چیست که پروانه بسوزد شمعی به طواف آمده پرپر زدنش را آغوش گشاید به تسلای عزیزان یا خاک کند ی...

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت رندان تشنه لب را آبی نمی دهد کس گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کان جا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت چشمت به غمزه ما را خون خورد و م...

بین ما خطی است قرمز، پس تو با ما نیستی یک قدم بردار، می بینی که تنها نیستی *** خیر خواهان توایم ای شیخ! ما را گوش کن فرصت امروز را دریاب، فردا نیستی *** یک سخن کافی است گفتن، گر درین خانه کَس است یا نشانی را غلط دادی به ما، یا نیستی! *** هیچ می ترسی ز هول روز رستاخیز؟ نه! از مسلمانی همین داری که ترس...

چو شب به راه تو ماندم كه ماه من باشي چراغ خلوت اين عاشق كهن باشي بسان سبزه پريشانِ سرگذشتِ شبم نيامدی تو که مهتاب اين چمن باشي تو يار خواجه نگشتی به صد هنر هيهات كه بر مراد دلِ بی قرارِ من باشی تو را به آينه داران چه التفات بود چنين كه شيفته ی حسن خويشتن باشی دلم ز نازكي خود شكست در غم عشق وگرنه از ...

كوك كن ساعتِ خویش اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر دیر خوابیده و برخاستنش دشوار است كوك كن ساعتِ خویش كه مـؤذّن، شبِ پیـش دسته گل داده به آب و در آغوش سحر رفته به خواب كوك كن ساعتِ خویش شاطری نیست در این شهرِ بزرگ كه سحر برخیزد شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین دیر برمی خیزند كوك كن ساعتِ خویش كه سحرگا...

امام حسین (ع) میفرماید: عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند. اى بندگان خدا، خود را مشغول و سرگرم دنیا و تجمّلات آن قرار ندهید که همانا قبر، خانه اى است که تنها عمل صالح در آن مفید و نجات بخش مى باشد، پس مواظب باشید که غفلت نکنید. هر که خدا را، آن گونه که سزاوار اوست، بندگی کند، خداوند بیش از آرز...

تو ماهی و من ماهی این برکه ی کاشی اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی آه از نفس پاک تو و صبح نشابور از چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار فیروزه و الماس به آفاق بپاشی ای باد سبک سار مرا بگذر و بگذار هشدار که آرامش ما را نخراشی هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم اندوه بزرگی ست چه باش...

آمورزش گناهان رسولخدا (ص) فرمود: هر کس، هر روز از روی شوق و محبت به من سه مرتبه صلوات بفرستد، خدا گناهان او را در همان روز یا همان شب می آمرزد. میزان در قیامت از پیامبراعظم(ص) روایت شده است که: روز قیامت من میزان اعمال هستم؛ یعنی هر کسی که کفه گناهانش سنگینتر از کفه حسناتش باشد، من صلواتهایی را که ب...